Simeon Sima Milutinović Sarajlija rođen je 1791. godine u Sarajevu, ali je detinjstvo proveo u Beogradu gde je započeo školovanje. Školovao se i u Segedinu i Karlovcima, ali je najviše znanja stekao samostalnim učenjem, posebno proučavajući grčki jezik.
Još kao mladić radio je kao pisar u Beogradu i tada se zaljubio u mladu Turkinju Fatimu. Prema pričama savremenika, mnogo ju je voleo, ali je ona poginula tokom pada Beograda.
Nakon toga odlazi iz Srbije i put ga vodi preko Zemuna, Pančeva i Beča, sve do Hrvatske, Dalmacije, Grahova i Sarajeva. Jedno vreme boravio je u manastiru Blagoveštenje.
Njegovo najpoznatije delo „Srbijanka“ nastalo je kao pesničko svedočanstvo o borbama za oslobođenje Srbije. Delo je štampao u Lajpcigu, gde je privukao pažnju kao prevodilac srpskih narodnih pesama i pesama o Prvom i Drugom srpskom ustanku. Njegovom radu divio se i Gete.
Boravio je i na Cetinju, gde je bio učitelj mladom Njegošu. Tada nastaju i njegova važna dela „Istorija Crne Gore“, „Dika Crnogorska“ i „Obilić“.
Kasnije se u Budimu oženio pesnikinjom Marijom Popović, a 1839. godine vratio se u Beograd, gde je ostao do smrti. Preminuo je krajem 1847. godine, a vest o njegovoj smrti pogodila je i Srbiju i Crnu Goru.
