Za beogradske i pariske prijatelje on je bio Miša, u Klubu književnika bio je Bule, najbliži iz zavičaja,
oslovljavali su ga sa Vuk.
Bulatović je imao deset godina kada mu je poginuo otac. Tragedija se dogodila pred njegovim očima.
Oca mu je ubio Fjodor Arhipov, beli ruski emigrant koji je živeo u Lješnici kod Bijelog Polja. Da tragedija
bude veća ubica je bio oženjen Buletovom tetkom. Drugi metak bio je namenjen dečaku, ali je puška
zakazala, metak se zaglavio u cevi.
Seljaci su kasnije uhvatili Arhipova i pozvali dečaka Bulatovića da osveti oca, ali majka Milica nije
dozvolila da njen sin postane ubica. Rekla je da dete ne treba da nosi takav teret. Arhipov je potom
ubijen pod vrhom Lise, pored izvora koji se danas zove Rusova voda.
Bulatović je iz zavičaja poneo nadimak Vuk, ali i snažan osećaj za ljude i njihove sudbine. Njegov stan u
Beogradu bio je otvoren za pisce, guslare, poznanike iz provincije i mnoge druge. Smatrao je da pisac
mora upoznati što više različitih ljudi kako bi imao „štofa“ za književnost.
Smatrao je da književnost ne sme biti dosadna, da pisac mora biti zanimljiv po svaku cenu.
Posle njegove smrti dogodila se i neobična epizoda vezana za roman Heroj na magarcu. Američki novinar
je jednom prilikom pitao ko je najveći silovatelj među Srbima, a sagovornici su naveli Don Grubana od
Bijelog Polja – junaka iz Bulatovićevog romana. Tako je književni lik završio čak i na poternici Haškog
tribunala, sve dok nije postalo jasno da je reč o fikciji.
Zabranjena ljubav Alekse Šantića: Priča o ženi koju je voleo, ali nikada nije smeo da je ima
Aleksa Šantić rođen je 1868. godine u Mostaru. Njegovu poeziju oblikovali su ljubav, bol i nemir epohe u kojoj je...
